tag:blogger.com,1999:blog-34392933222168906062011-07-07T23:10:07.802-07:00من مرثیه گوی دل دیوانه خویشممنوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.comBlogger251100tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-57698274954307509972010-02-05T05:04:00.000-08:002010-02-05T05:06:56.670-08:00<div dir="rtl" align="right">شعر را<br />آوایی دگر<br /> آغاز کنیم.<br />اشک از چهره شعر<br /> پاک کنیم.<br />ابر را،<br />شب نکنیم.<br />بهر بودن در قلب زمین<br />ز سر آغاز کنیم.<br />چشم در چشم زمان<br />خیره شویم؛<br />صبح را<br />دست گیریم؛<br />و از آن تندیسی<br />به قد و قامت ایران سازیم.<br />عشق را،<br />رفتن را،<br />باز بنیاد کنیم.<br /><br />قفل دل باز کنیم،<br />با دلی پر ز سرور<br />نغمه ای از پرواز<br />باز آواز کنیم.<br /><br />دشت را با گل،<br />غم را با لبخند،<br />قلب را با عشق<br />پیوند زنیم<br />و به آواز قناریها<br />تعظیم کنیم.<br /><br />باز هم می باید<br />بذر امید به دل ها پاشیم.<br />نه دگر هرگز ما<br />داد از غم نزنیم.<br />بر سراپرده دل<br />رنگ ماتم نزنیم.<br />آه ما، آتش و خون<br />نعره مان آزادی است.<br />غم ما فریاد است؛<br />نه دگر هرگز ما<br />داد از غم نزنیم.<br />سازی از شیون و ماتم<br />نزنیم.<br /><br /><br />26/07/1367<br /><br />این شعر در مراسم جشن سالگرد تأسیس جامعه معلولین ایران در سال 1367 خوانده شد و به لحاظ موضوع به این جامعه محترم تقدیم گردید. اینک پس از سالها آن را با تغییراتی در شکل و فرم و نه محتوی در این وبلاگ قرار می دهم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-5769827495430750997?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-61037349705838099812009-07-03T09:00:00.000-07:002009-07-03T09:04:19.728-07:00<div dir="rtl" align="right">بارها<br />به مرگ اندیشه کرده ام<br />بارها و بارها<br />لذتش را<br />مزه مزه کرده ام<br />آه زیباست<br />مردن<br />و آسوده شدن<br />آن هنگام<br />که جایی برای ماندن<br />و راهی برای رفتن نیست.<br />وقتی زمین<br />می راندت؛<br />و آسمان<br />از خود نمی داند.<br />می خواهی،<br />اما نمی توانی؛<br />می گریزی،<br />اما<br />توان رسیدنت نیست.<br />هر دست نشانه ای،<br />و هرچشم کنایه ای است؛<br />تا بگوید با تو<br />اینجا چه می کنی؟!<br />میان لحظه ها،<br />ثانیه ها، ساعت ها<br />گودال و گودال هایی است<br />که از رنج<br />پر شدست.<br />می دانی فردا<br />روز دیگری است<br />اما تاب ماندن نداری<br />نه جایی برای ماندن،<br />و نه دستی<br />که همراهیت کن؛<br />و نه پایی که یاریت کند.<br /><br />آن گاه<br />تو به مرگ می اندیشی<br />انفجار لحظه ای<br />و آرامشی بی انتها،<br />نه زهرِ نگاهی<br />مسخره آمیز<br />نه نیش زهر خندی<br />طعنه آمیز<br />نه عشق شکست خورده<br />نه سنگینی دست های<br />از کار وا مانده<br />نه زخم حقارت<br />نه نیش شکایت<br />نه غم غربت<br />نه دردتنهایی<br /><br />هیچ، هیچ،<br />تنها سکوت<br />در فضای مطلق<br />و بی انتها<br />در ابدیت.<br /><br />شاید آن جا<br />جایی برای من<br />محفوظ مانده است.<br /><br />25/05/1367<br />تهران</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-6103734970583809981?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-85091536916064361212009-07-03T08:56:00.001-07:002009-07-03T08:59:30.897-07:00<div dir="rtl" align="right">رنج را مجسم می یابی<br />وقتی روبرویت<br />پدری میبینی<br />که با چشمان جستجوگر<br />و حلقه ای زلال<br />میان مزه هایش<br />بی سخن و گفتگویی<br />می گوید با تو:<br />سیلاب خانه ام را<br />از جای کنده است؛<br />و......<br />دخترکم<br />جایی میان گـِل<br />آرام<br />خفته است؛<br />همسرم،<br />زیبای نازنینم را<br />آب برده است.<br />رنج را مجسم می یابی<br />وقتی مادری<br />با چشمان بدون اشک<br />خیره به تو<br />می نگرد<br />و از مرگ می گوید<br />مرگ پسرش،<br />در جبهه های جنگ.<br />چگونه تسلی می دهی<br />زنی را که<br />باور نمی کند<br />ابعاد جنایت بشر را<br />در مرگ شوهرش<br />اعدام در بند؟<br />یا انتقام کور<br />از هواپیمای مسافربری؟!<br />اینها رنج است<br />رنج مجسم است<br />آن یک<br />طبیعت است<br />دشمنی دیرینه<br />رنج آفرین برای<br />نوع انسان<br />اینجا اما<br />حرف حرف دیگری است<br />آنجا طبیعت است<br />اینجا "انسان"<br />که چنگ بر گلوی انسان<br />فشرده سخت.<br /><br />تهران<br />30/04/1367<br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-8509153691606436121?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-75361812098790614662009-06-26T07:59:00.000-07:002009-06-26T08:02:27.409-07:00<div dir="rtl" align="right">نه، نه، نه،<br />باز هم نه<br />هزار بار می گویم<br />نه به دستان پر فریب<br />نه به دستان دراز تو<br />بیهوده است با بانگ خواندنت<br />بیهو ده است فریاد کردنت<br />پیداست پینه جنایت<br />بر دست های تو<br />نه، نه، نه،<br />باز هم می گویم<br />هزار بار<br />می گویم<br />نه!<br />حتی اگر<br />صد تکه شود اندام من<br />نه<br />حتی اگر<br />طعمه جهل شود<br />جان من.<br />در جنگل ددان<br />راه گریز نیست<br />اما<br />چشمان تو<br />نخواهد دید<br />تسلیم را زمن<br />چه نیشخند می زنی؟<br />که بر زمینت می زنند<br />دوستان تو<br />چه زهر خند می زنی<br />که خنجر می زنند<br />دوستانت به تو؟<br />نه، نه، نه،<br />به دستان پلید تو<br />دامنت آلوده است<br />و دستانت پر زخون<br />باز هم<br />در تنهایی و شکست<br />فریاد می زنم<br />حتی در این سکوت<br />از دوست می رسد<br />گر دشنه ای، نکوست.<br /><br /> <br />11/04/1367</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-7536181209879061466?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-31369851166757615742009-06-04T07:37:00.000-07:002009-06-04T07:39:19.120-07:00<div dir="rtl" align="right">روحت را کجا<br />پرواز می دهد<br />دستان اقتدار؟<br />چشمانت پاک بود<br />در شرم اشتیاق.<br />بیهوده بود<br />خاک فشانی شان<br />در چشمه ای زلال.<br />چشمم دروغ نگفت.<br />چشمت دروغ نگفت.<br />قلبم نشد خام<br />از شوق یک هوس.<br />عشقم هوس نبود.<br />در کار کشف گل<br />گلبوته های سرخ<br />دستان من نحیف،<br />اما بی تاب از طلب<br />با تیغ آشناست.<br />دستان اقتدار<br />سرد و زمخت و پهن<br />با پنجه های تیز<br />خونین و هراسناک.<br />گفتند، مرا:<br />تو مرگ را تجربه کن<br />می آموزی رمز زندگی!<br />نفرین به رسم شان<br />نفرین به آیین بد عهدشان.<br /><br />عشقم هوس نبود.<br />چشمت فریب نداد.<br />مانده است با آه خسته ام<br />عطر نوازشگر خاطرات تو.<br />چشمت فریب نداد.<br />عشقم هوس نبود.<br /><br />01/11/1366<br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-3136985116675761574?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-56106304774125779862009-06-04T07:34:00.000-07:002009-06-04T07:35:58.862-07:00<div dir="rtl" align="right">تورا من گریه کردم.<br />تو را من،<br />در سکوت محو آن یاس سپید باغ،<br />تو را در هر ترانه،<br />در هر آواز،<br />تو را در هرچه باران<br />هرچه طوفان،<br />تو را در اشک گلبرگ،<br />ضجه باد،<br />تو را در هر صدایی<br />من صدا کردم.<br />تو را من<br />در ابرهای غصه آلود،<br />تورا در آذرخش و نغمه ساز،<br />تو را من در نگاهم<br />گریه کردم.<br />تو را من<br />در نفیر پر طنین رعد<br />تو را من<br />در صدای بی غش سازم<br />صدا کردم، صدا کردم.<br /> 28/07/1366</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-5610630477412577986?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-86132704320203203472009-05-27T23:27:00.000-07:002009-05-27T23:29:08.434-07:00<div dir="rtl" align="right">در وقت یک غروب<br />در گریه وداع،<br />دریا، مادرم<br />در آغوش گرم او<br />صد بوسه را<br />نثار خورشید می کند.<br /><br />آسمان گلگون<br />دریا تر زخون<br />خورشید میسپرد<br />آن کاخ آسمان<br />با آه به دست شب.<br /><br />شب،<br />بی فکر و بی خیال<br />دیوانه و بد سگال<br />پا می نهد<br />با خشم و با فشار<br />بر سینه افق<br />بر آب صاف و پاک.<br /><br />دریا شکسته دل<br />با وحشت و هراس<br />با انده و فسوس<br />با خشم به آسمان<br />با غرشی مهیب<br />چنگ به چهره می کشد،<br />و بس.<br />*********<br />من، تنها،<br />شکسته دل،<br />بنشسته ام به سنگ<br />در ساحل کنار<br />با چشمان پر ز اشک<br />با سینه، پر ز آه<br />با اندیشه ای غریب<br />اعجاب آسمان<br />زیبایی و غم<br />اینست زندگی<br />در اوج عشق و کام<br />در شهد وصل و ناز<br />باید جدا شوی.<br />اینست راز شب<br />آن ظلم آسمان.<br /><br />در هنگامه غروب<br />در وقت آن وداع<br />زیباست آسمان<br />خورشید پر غرور<br />زیبا تر ز آن.<br />دریا چو یک،<br />خاتون ز قصه ها<br />رعنا و پر خرام.<br />دل های ما ولی<br />گریان وغمگسار.<br /><br />دریا، مادرم،<br />با خونابه ای<br />بر چهره اش روان<br />با صد اشک و آه<br />هنگامه وداع،<br />خورشید را<br />در آغوش می کشد.<br /><br />31/03/1366<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-8613270432020320347?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-85774733940497607382009-05-27T23:20:00.000-07:002009-05-27T23:22:17.881-07:00<div dir="rtl" align="right">روز ها می گذرند<br />از پی هم<br />سالها<br />در پس هم<br />کوچه ها خاموشند؛<br />شهر بیگانه ز خویش.<br />در خیابان هرگز<br />غنچه ای باز نشد<br />از لبخند.<br />همه پژمان،<br />همه دل افسرده.<br />قلب ها تشنه،<br />ولی ناکام.<br />عشق بی فرجام.<br />زندگانی<br />آلت دست سکوت.<br />چشم،<br />بی دماغ و دل،<br />خالی از شوق،<br />چون به زیبایی گلها نگرد؟<br /><br />در شب خستۀ یأس<br />جز به رامشگری باده ناب<br />چون دلی<br />راه بیابد به سرور؟<br /><br />من ولی،<br />در پس پردۀ شب<br />با دلی شاد،<br />سربه سجاده امید،<br />گزارم، نماز.<br /><br /><br />30/02/1366</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-8577473394049760738?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-28621994011487127142009-05-21T05:42:00.000-07:002009-05-21T05:44:12.415-07:00<div dir="rtl" align="right">بودنت،<br />سرچشمه شعر است؛<br />و نبودنت سرچشمه<br />شعرهای بیشتر.<br />اما، آه<br />افسوس،<br />که شعر بی فروغ.<br /><br />آواز پرندگان،<br />عشق ورزی اردکان<br />با معشوقه های رام،<br />آرامش سبز<br />در دریاچه جوان،<br />سلام درختان<br />به نوازش نسیم،<br />زیباست،<br />اما بدون تو<br />از آن دیگری است.<br /><br />زیبایی مداوم آن بید کهنه سال<br />جلوۀ وحشی آن لاله های سرخ<br />ارزانی دستان چشم<br />عشاق کامکار.<br /><br />من با کوله بار خشم<br />از جور این زمان<br />من با دشنه ای از شعر ناب خویش<br />پا می نهم<br />در راه بی نهایت یک جنگ بی امان.<br />تا در طلوع صبحی<br />سرشار از نوازش امید و روشنی،<br />عشاق پاکباز<br />هرگز نیندیشند<br />به خشم و جنگ.<br />************<br />بنگر به آسمان<br />بنگر آسمان را<br />که آبستن خشم دیگری است.<br />افسوس که این زمان<br />پاهای خسته ام<br />در راه دیگری است.<br /><br />18/12/1365</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-2862199401148712714?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-17331823246388938412009-05-21T05:39:00.000-07:002009-05-21T05:41:35.484-07:00<div dir="rtl" align="right">اینجا پرندگان<br />با بال آرزو،<br />پر می کشند<br />در آسمان خون.<br />اینجا،<br />گلبرگ زندگی<br />می پژمرد،<br />در بارش تگرگ.<br />اینجا بلبلان<br />ناله سر می دهند<br />نه آواز دلنشین.<br />حالا، کرکسان،<br />در غیبت عقاب،<br />پر کرده اند<br /> آسمان را<br />از نعره و فریب.<br />در وضع این چنین<br />نیستم دمی مجال<br />تا با نوای<br />عشق تو<br /> آسوده سر کنم.<br /><br />نفرین بر این زمان،<br />دوران پر ز ننگ،<br />این شهد پر شرنگ.<br /><br />می گسترد به خشم<br />بال های آرزو؛<br />می پژمرد ز یأس<br />گل های عشق من.<br /><br />شاید که در<br />نعره های رعد،<br />باشد ترانه ای<br />از اندوه قلب من.<br /><br />سودای بی غروب<br />دیوانه وار،<br /> سر می کشد<br />در آسمان حزن.<br /><br />اما در این سراب،<br />بی رحم روزگار،<br />نیستم دمی مجال<br />تا دل به رؤیا و<br />عشق تو بسپرم.<br /><br />سوزم در این وداع<br />چون هیمه های سرخ<br />بشکسته است دلم<br />از وحشت فراغ.<br /><br />اما در این سراب،<br />بیرحم روزگار،<br />نیستم دمی مجال<br />تا دل به رؤیا و<br />عشق تو بسپرم.<br /><br /><br />15/12/1365<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-1733182324638893841?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-66165835337091047342009-05-14T05:28:00.000-07:002009-05-14T05:29:18.691-07:00<div dir="rtl" align="right">نگاه را دریغ مدار!<br />بگذار لحظه ای<br />دست بردارم<br />از تماشای عفریت جنگ.<br />نگاه تو مرهمی است<br />که آتش زخم را در خود می کشد.<br />بگذار با چشمان تو<br />خوشه ای بچینم<br />از شاخۀ خیال.<br />نگاهت را به چشم من بدوز!<br />چشمانت دریچه ای است<br />به جنگل پرنده و آواز<br />و آسمان صلح.<br />فرصت بده<br />تا دمی<br />فراموش کنم<br />انفجار ستاره ها و<br />غرش مهیب و<br />نعره های جنگ.<br />فرصت زیاد نیست.<br />فردا اندامم سنگری است،<br />مقابل جوخه خونخوار و<br />اهریمن بیرحم و<br />اژدهای جنگ.<br />چشمانت دریچه ای است<br />به جنگل پرنده و آواز و<br />آسمان صلح.<br /><br />26/11/1365<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-6616583533709104734?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-28097331648933688092009-05-14T05:20:00.000-07:002009-05-14T05:23:30.354-07:00<div dir="rtl" align="right">کجا شعری تواند ساخت<br />اندیشه ای زخم خورده<br />و روحی بی توان<br />که بی کرانگی روحت را<br />باز بنماید؟<br />گل واژه های شعر<br />پژمرده می گردد<br />در دست های نیازم؛<br />که ظرافت را<br />بایسته عشق<br />نیاموخته اند.<br />بگذار روحم<br />از دریای روحت<br />چونان بنوشد<br />و سیراب گردد<br />تا عصیان گیرد<br />و شعری بسراید<br />که زیبائی و زندگی را<br />با هم در بر گیرد.<br />بمان!<br />که بودنت<br />سایه ای است<br />بر برگ سوخته از رنج وجود من.<br />بمان!<br />که بودنت<br />در من<br />غم را به خشم<br />و آه را به طغیان<br />بدل میکند.<br />بگذار<br />از رگ وجود تو<br />در من شعری جاری شود<br />که دریای رنج را<br />به تلاطمی دیوانه وار<br />بر انگیزد.<br /><br />23/11/1365</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-2809733164893368809?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-57204987772920226332009-05-06T23:13:00.000-07:002009-05-06T23:14:58.320-07:00<div dir="rtl" align="right">انبوه لحظه ها<br />چکاچک بیرحم دانه های یأس<br />در برکه امید.<br />تکه های غم<br />در آبی آسمان.<br />اینست قلب من،<br />اینست قلب من؛<br />همان که با پاکی و امید<br />در برکه خیال<br />غوطه می خورد.<br /><br />چشمان تو چگونه است؟<br />که چشمان سنگ را<br />به مهمانی گریه می برد؟<br />صد خوشه امید به دست داری و<br />صد مشعل دریغ؟!<br /><br />آه ای صدای آشنا!<br />با عطر خنده های تو<br />چگونه<br />شب را تحمل کند دلم؟!<br /><br />چشمان من<br />اشکبار و خونفشان<br />دستان تو را<br />در سرزمین رؤیا<br />جستجو می کند.<br />*******<br /><br />انبوه لحظه ها<br />انبوه ابر ها<br />در تابش بهار<br />دیگر جام قلب من<br />لبریز می شود<br />از اندوه و اضطراب.<br />آه ای صدای پر دریغ!<br />با من بگو چگونه<br />تحمل کند دلم<br />این شهد پر ز زهر؟<br />دیگر نمی تواند دلم<br />از رنج گذر کند<br />با خنده های تلخ.<br />دیگر نمی تواند دلم<br />عشق را<br />با چشمان افسانه بنگرد.<br />با تپش وسوسه<br />قلب من<br />کنون<br />بال می گستراند<br />تا به یک معراج خونین<br />سفر کند.<br />دیگر نمی تواند دلم<br />تحمل کند<br />بد عهدی زمان.<br />دیگر نمی تواند دلم<br />از رنج گذر کند<br />با خنده های تلخ<br />دیگر نمی تواند دلم<br />عشق را<br />با چشمان افسانه بنگرد.<br /><br /><br />13/11/1365</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-5720498777292022633?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-58524907293619134362009-05-06T22:34:00.000-07:002009-05-06T22:36:10.738-07:00<div dir="rtl" align="right">تشنه ام من؛<br />تشنه چشمی،<br />که با برق نگاهش<br />گویدم:<br />"می شناسم دردهایت را."<br />تشنه ام من<br />تشنه قلبی،<br />که با اندوه و همدردی<br />بگوید:<br />"دوست دارم رنجهایت را."<br />دلم تنگ است<br />دلم تنگ نفس هایی است<br />که با نامی مقدس در هم آمیزد.<br /><br />تو را من دوست می دارم؛<br />ولی با من بگو<br />اسم شبی را<br />کز درون چشمهایت<br />باز می جویم.<br /><br />بگو با من که نومیدی<br />دیگر پا نمی گیرد.<br />بگو با من که خاموشی<br />دگر رنگی نمی گیرد.<br />بگو با من<br />که فردا روشن است؛ اما<br />زما صبر و تلاشی تازه می خواهد.<br /><br />بگو با من ز رستن ها<br />بگو با من ز گفتن ها<br />بگو با من<br />که از قلب سیاهی ها<br />هزاران چشمه روشن<br />برای رویش فردای خوش فرجام<br />می جوشد.<br /><br />بگو با من<br />بگو با من<br />کنون اسم شبی را<br />کز درون چشمهایت<br />باز می جویم.<br /><br />17/10/65</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-5852490729361913436?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-24337704766376055902009-05-01T00:56:00.000-07:002009-05-01T00:57:12.184-07:00<div dir="rtl" align="right"><br />آسمان می گرید،<br />و زمین،<br />بسترش تر شده از اشکی سرد؛<br />راه تنهایی خود می پوید.<br />قاره ها،<br />وصله ناجور تنش،<br />چهره اش آبله گون.<br />زشت و زشت<br />از اثر زخمی ژرف.<br /><br />چه زمین زیبا بود،<br />اگر از پا تا سر<br />شنلی سبز به تن می پوشید.<br /><br />چه زمین زیبا بود<br />اگر آن طفل سیاه<br />شکمش همچون طبل<br />پر شده از ورم فقر نبود.<br /><br />چه زمین زیبا بود<br />اگر از این همه نعمت<br />که در اوست؛<br />بود سهمی<br />بهر هر گرسنه لخت سیاه.<br /><br />و زمین زیبا بود<br />گر به هر گوشه آن<br />خرمنی سوخته از جنگ نبود.<br />......<br />و توای مرغک من<br />لحظه ای چند<br />در آیینه شفاف خیال<br />نظر انداز و ببین<br />چه زمین زیبا بود<br />اگر از نفرت و رنج<br />این همه بر رخ آن<br />زخم کهنسال نبود.<br /><br /><br />15/01/1365</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-2433770476637605590?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-53038159268049200292009-04-24T00:15:00.000-07:002009-04-24T00:17:20.045-07:00<div dir="rtl" align="right">پولادوش<br />خورشید گون<br />به سالیان<br />عمر عزیز را<br />آنسوی میله ها<br />در بند و شکنجه<br />فرسودید.<br /><br />سال ها<br />گرامی قلب را<br />با امید انباشتید<br /><br />که روزی<br />فریاد خروش خلق<br />رهایتان خواهد کرد<br />و بر گردن رنج<br />حلقه های گل خواهد افکند.<br /><br />و شما پیروز و سرفراز<br />بر شانه های خلق<br />در خیابان<br />روان خواهید شد.<br />***************<br /><br />آن دم فرا رسید<br />و شما<br />شکوه انبوه رنج را<br />جلال صبر و استقامت را<br />به چشم دیدید<br />و دانستید<br />عاشقان<br />و قهرمانان<br />در اعماق سیاه چال هم<br />فراموش نخواهند شد.<br />***************<br />اما دیگر بار<br />خصم با لباسی دگرگون<br />در قفس کشید<br />شما پرندگان زیبا را<br />افسوس<br />صد افسوس<br />که برج های کلمات<br />در میدان عمل فرو می ریزند<br />و خصم ردا پوش<br />شما را<br />در بند نیز<br />تحمل نتواند.<br /><br />01/12/64</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-5303815926804920029?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-65025456699408133832009-04-23T06:38:00.000-07:002009-04-23T06:40:04.656-07:00<div dir="rtl" align="right">بر شانه های من<br />اینک باز<br />بار اندوه است<br />اندوه عشق های ناشکفته<br />که بر باد می شود<br />اندوه نوگلان،<br />طفلان بی گناه<br />که در خاک می شوند.<br /><br />من بیشه های غم را<br />نظاره ام<br />من زن های ماتم زده<br />من خواهران وحشت زده<br />من برادران جانداده را<br />دیده ام.<br />این اژدهای جنگ<br />پرورده محبت دل های<br />همچو سنگ<br />گلبوته های شادی را<br />در دشت قلب ما<br />چگونه به آتش می کشد؟!<br /><br />20/01/1384<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-6502545669940813383?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-55499552954235642272009-04-18T02:40:00.000-07:002009-04-18T02:42:19.432-07:00<div dir="rtl" align="right">عشق؟!<br />این واژه خاموشان نیست.<br />نیست در دل هایی<br />که زاندوه و تلاطم خالیست.<br /><br />عشق؟!<br />در ساقه رفتن جاریست.<br />عشق؟!<br />آتشکده خاطره است.<br />عشق؟!<br />یک پرواز است<br />رستنی از قفس تنهایی است.<br /><br />با همه نازکی اش<br />راز درندگی فریاد است.<br />و همان زمزمه است<br />و همان تبلور نفرین است<br />که زن تنهایی<br />در دل غمزده انباشته است.<br /><br />عشق؟!<br />یک بارقه امید است.<br />ودر اعماق در آن<br />میل مردی است به صلح<br />میل یک تشنه به آب<br />میل دهقان به زمین.<br /><br />شاید هم عشق<br />یک کارگه است<br />که زن کارگر بیکاری<br />کار پر اجر در آن می بیند.<br /><br />عشق من دنیایی است<br />که در ان صلح و صفا می جویم.<br />عشق من فردایی است<br />که از آن عهد و وفا می جویم.<br /><br />عشق تا عمر صداقت باقی است.<br />عشق در ساقه رفتن جاری است.<br /><br /><br />26/01/1364<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-5549955295423564227?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-71686973824112568932009-04-10T10:50:00.000-07:002009-04-10T10:52:26.748-07:00<div dir="rtl" align="right">سبک بالم، سبک روحم<br />نه از خویشم، که درویشم<br />به سان موج می غلتم<br />به سان رعد می غرم<br />حریق و آتش عشقم<br />که در خلقی فرو افتد.<br /><br />من از خلقم<br />من از خلقم<br /><br />به سان ماه رنگ می بازم<br />به سان مهر رنگ می گیرم<br />به سان برگ پائیزی<br />زمین را بسترم سازم<br />به سان کفتری پران<br />در اوج آسمان تازم<br /><br />من از خلقم<br />من از خلقم<br /><br />مرا دردی است بی درمان<br />مرا عشقی است بی پایان<br />مبین اینسان مرا ای خصم!<br />که در دل کینه ها دارم<br />زخشم جانیان تو<br />به دل بس شعله ها دارم<br /><br />من از خلقم<br />من از خلقم<br /><br />مرا تیری است بر قلبم<br />مرا بندی است بر دستم<br />طنابی کهنه بر حلقم<br />مرا زنجیر بر پایم<br />زدست زخم تعذیرت<br />شرربارم، شرربارم<br /><br />من از خلقم<br />من از خلقم<br /><br />زخشم و عشق<br /> من در دل<br />بساط دلگشا دارم<br />ز آه حسرت فردا<br />به دل بس شکوه ها دارم<br />خروشانم، خروشانم<br /><br />من از خلقم<br />من از خلقم<br /><br />به سان موج می کوبم<br />به سان رود می جوشم<br />شرابی تلخ در جامم<br />مرا سوزی است در قلبم<br />از عشقی کهنه اینک باز<br />جگر خایم، جگر خایم<br /><br />من از خلقم<br />من از خلقم<br /><br /><br />18/04/1363</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-7168697382411256893?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-88825723241060140112009-04-06T12:11:00.000-07:002009-04-06T12:12:26.945-07:00<div dir="rtl" align="right">با خود گفتم:<br /> آه ای افلیای درمانده!<br />تا کی چنین توانی زیست؟<br /> دیوانه و خموش<br /><br />نیمی زقلبت<br /> در آن چه هست<br />نیمیش به دست فردای گمشده<br /><br />یک دم اگر<br /> وسوسه خفتن به زیر آب<br /> پر می کند دلم<br />نه از برای نبودن<br /> که از بهر بودن است<br />من با سکوت خویش<br /> پیکار می کنم.<br /><br /><br />مرداد 1363</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-8882572324106014011?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-39177305827979151972009-04-05T09:52:00.000-07:002009-04-05T09:53:18.445-07:00<div dir="rtl" align="right">در میان شمع هایی که می سوزند،<br />شمعی هست<br />که اشکش را<br /> برای دیده من ریخت<br />تا نگریند چشمهای من.<br />فرو خورد<br /> اندوه قلبش را،<br />تا که قلب من<br /> نگردد لحظه ای غمگین<br />فروزان کرد<br /> شعله شادی<br />تا نیفتد بر دلم<br /> سایه شوم یأس<br />در آن ساعات تنهایی<br />در میان ظلمت خاموش<br />منور کرد<br /> چشمم را<br />به نور پرتو امید<br />************<br />مترس ای شمع جانفرسا<br />مبین خواب پریشانی<br />مپندار<br /> که در اندوه یک توفان<br />ترا من ترک خواهم کرد.<br />*************<br />من و تو<br /> هردو شمعیم<br />و قدر قطره های اشک هم را<br /> خوب می دانیم.<br />من وتو<br /> هردو شمعیم<br />و قدر شمع هایی را که می سوزند،<br /> می دانیم.<br />************<br />بمان روشن<br />بمان روشن<br /> شمع من<br />بمان تا واپسین شب ها<br />قلعه امید را<br /> پاسداریم<br />بمان روشن<br />بمان روشن<br /> شمع ما<br /><br />تیر 1363</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-3917730582797915197?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-37237777530902720552009-03-31T12:45:00.000-07:002009-04-01T01:53:21.349-07:00<div dir="rtl" align="right">گر شمع جان فروزی<br />چون من<br />به غم در افتد،<br />با قطره های اشکش<br />صدها ترانه سازد<br />در نغمه های باران<br />ای آسمان آبی، ای کوههای تیره<br />پاینده تر بمانید<br />در دشت قلب یاران.<br /><br />گر آن یار دیرین<br />در خاک و خون درافتاد<br />با قطره های عشقش<br />کز سینه اش برون ریخت<br />چندین هزار امید زد<br />پیوند به قلب یاران<br /><br />گر قطره های باران<br />از آسمان فرو ریخت<br />آماده کرد زمین را<br />از بهر یک بهاران<br /><br />با آتش درونم<br />با آتش درونت<br />دنیا فتد به آتش<br />در هیمه های لاله<br /><br />برخیز ای قلندر،<br />از کنج خود برون آی<br />تا بوده زمانه<br />رسمی ظالمانه<br />خون بوده است و ایثار<br />در هستی جوانه<br /><br />آن لاله ها که بینی<br />بر کوه ها بروید<br />خون است، خون یاران<br />در مسلخی شبانه<br /><br />زین رسم نامرادی<br />از این ستم به یاران<br />قلب تو را چه باکست<br />چون عشق جاودانه<br />از این شگفت فسانه<br />جاوید شد سلاله<br /><br /><br />بهار سال 1363 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-3723777753090272055?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-76229830860528494102009-03-22T09:11:00.000-07:002009-03-22T09:13:33.229-07:00<div dir="rtl" align="right">مهربانی را دریغ مدارید<br /> یاران<br />ای شمایان<br /> که شکوه عشق را آمخته شدید؛<br />دل تان دریاییست<br />که شما<br /> هزار هزاران ماهی<br />ماهی عشق<br /> در آن می پرورید.<br />نه این انصاف نیست؛<br />مگذاریدم تنها<br />مگذارید مرا با غم ها<br />عشق ما<br /> دنیائیست!<br /> نه به یک تن محدود<br />که از آن آتش عشق<br />دنیا را گرمائی است.<br /><br />عشق را دریغ مدارید<br /> یاران<br />عشق ما<br /> رؤیایی است.<br /><br />و تو<br /> ای پیک امید<br />مگذاری مرا<br /> با غم ها<br />به کناری تنها؛<br />بدی حادثه<br /> دل شاداب مرا<br />که چنان برگی بود؛<br />کرد از شاخه جدا.<br /><br />مگذاریدم تنها<br />مگذارید مرا با غم ها!<br /><br /> زمستان 1362</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-7622983086052849410?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-27397108788253292442009-03-22T01:03:00.001-07:002009-03-22T01:03:45.131-07:00<div dir="rtl" align="right">مرد مست<br />در خیابانی عبوس<br />فریاد می کشد:<br /> کجاست کسی که یقین مانده را پاسخ دهد؟<br />کو کسی که<br />پهنه آسمان را<br />با سینه ریزی زرین<br /> زینت دهد؟<br />کدامین دست،<br /> آیا<br />ناقوس کاروان را<br /> خواهد نواخت؟<br /><br />آیا زندگی<br /> تنها صاعقه ای است<br />در شبی بارانی<br />یا همان رویش برگی است<br />که دیر نخواهد پایید؟<br /><br />در میان آن سکوت<br />از امتداد آن خیابان دراز<br />مرد مست<br /> پاسخ می شنود؛<br />گوش کن مرد؛<br />ترا می خوانند.<br />زندگی تداوم صاعقه هاست؛<br />زندگی قافله جنگل هاست.<br /><br />پائیز 1362</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-2739710878825329244?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3439293322216890606.post-671201516333139942009-03-20T10:55:00.000-07:002009-03-20T10:56:18.882-07:00<div dir="rtl" align="right">قلب من تشنه است<br /> و چشمم نیز،<br />تا بنوشد جرعه ای<br />از چشمه جوشان یک خورشید.<br /><br />شمع ها می سوزند،<br />می دانم؛<br />این پیداست<br /> از اشکی که می ریزند.<br />قلب من خورشید می خواهد،<br />قلب من خورشید می خواهد؛<br /><br />آن چنان گرم و فروزنده<br />که یاران<br /> شاداب و سرزنده<br />برون آیند از کنج سرا هاشان<br />و بیدار گردانندم<br /> به خیال خود،<br />که برخیز؛ آگه شو<br />سحر گاهان فرو تابید؛<br /> خورشید بیدار است.<br />برخیز، برخیز،<br /> که اینک گاه کار و گاه پیکار است.<br /><br /><br />پائیز سال 1362</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3439293322216890606-67120151633313994?l=mkhaki-sher.blogspot.com' alt='' /></div>منوچهرhttp://www.blogger.com/profile/12497247302442477510noreply@blogger.com0